Χρυσοβίτσα Ξηρομέρου-Ιστορικό Φωτογραφικό Λεύκωμα

Το λεύκωμα της Χρυσοβίτσας Ξηρομέρου έχει διάσταση 23x33 εκ.,

208 σελίδες τυπωμένες σε χαρτί velvet ματ και σκληρό τετράχρωμο εξώφυλλο.

Στο εξώφυλλο μια φωτογραφία του 1952. Ιστορική στιγμή για τη Χρυσοβίτσα.
Ήρθε το νερό στο χωριό!

Πέρασαν δύο χρόνια από τότε που ξεκίνησε η προσπάθεια. Όλα τα σπίτια του χωριού δάνεισαν φωτογραφίες, παλιές, καινούργιες, έγχρωμες, ασπρόμαυρες –πολλές απ' αυτές μοναδικά κειμήλια–, μνήμες και αναμνήσεις από αγαπητά πρόσωπα, μεγάλες στιγμές, οικογενειακές χαρές, στιγμιότυπα από γλέντια, από εκδρομές, μαθητικά ενθύμια, πορτρέτα, πρόσωπα σκαμμένα από τον μόχθο και τον χρόνο, παππούδες, γιαγιάδες, ζευγάρια, παρέες στην πλατεία, στο καφενείο, στο χωράφι, γιορτές, χοροί, πανηγυριώτες, φουστανελάδες, αθλητές, φαντάροι, μνημεία, εκκλησιές και ξωκλήσια, το αρχαίο κάστρο, το τζιπ που ένωνε το χωριό με τον Αστακό, καπνοχώραφα, λιάστρες, άδειες καπνού και τσιγαρόχαρτου...

Σ' αυτά τα δύο χρόνια συγκεντρώθηκαν οι φωτογραφίες, ψηφιοποιήθηκαν, ταυτοποιήθηκαν τα πρόσωπα, γράφτηκαν και ξαναγράφτηκαν οι λεζάντες, διασταυρώθηκαν πληροφορίες, ταξινομήθηκε το υλικό σε κατηγορίες, έγιναν αλλαγές και συμπληρώσεις, και τέλος δημιουργήθηκε ένα μεγάλο και ενημερωμένο φωτογραφικό αρχείο της Χρυσοβίτσας Ξηρομέρου. Το μεγαλύτερο και πιο ενδιαφέρον μέρος του αρχείου περιλήφθηκε στο φωτογραφικό λεύκωμα που εκδόθηκε τον Φλεβάρη από τον σύλλογο Χρυσοβιτσάνων «Τα Κόροντα».

Η Χρυσοβίτσα και το Αλογοβούνι

Η πύλη του κάστρου των Κορόντων.
Η Χρυσοβίτσα στα αρχαία χρόνια λεγόταν Κόροντα.

Η δική μου συμμετοχή ήταν η ψηφιοποίηση των φωτογραφιών, η παρακολούθηση των αλλαγών, η καλλιτεχνική επιμέλεια και η σελιδοποίηση του λευκώματος. Ήταν τιμή να συνδέσω το όνομά μου με αυτή την πρωτοβουλία. Η εργασία μου δεν ήταν ούτε δώρο ούτε προσφορά. Ήταν χρέος, γιατί στον τόπο αυτόν είδε το φως της μέρας ο πατέρας μου και τον αγάπησε τόσο βαθιά ώστε να μου δείξει ότι χωρίς υπέρβαση και θυσία δεν υπάρχει αγάπη. Κι όταν καμιά φορά λέω με καμάρι «ο τόπος μου η Χρυσοβίτσα», δεν είναι οι οικογενειακές ρίζες και οι πατρογονικοί τάφοι που κάνουν πατρίδα μου αυτό το πανάρχαιο χωριό. Είναι η μεγάλη αγάπη του πατέρα.

Ο τόπος μου έβγαζε καπνό, βελανίδι και ήρωες.

Δείτε ακόμα:

Το χωριό μου η Χρυσοβίτσα

ΚΛΙΚ

Το χωριό μου η Χρυσοβίτσα

του Αθανασίου Ι. Σώλου

Σχεδιασμός Έκδοσης και

Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Τέτη Σώλου

Εκδόσεις Πορτοκάλι, 2007

Το κείμενο του οπισθοφύλλου

Τούτο το βιβλίο είναι προϊόν του μεγάλου έρωτα ενός ανθρώπου για τη μικρή του πατρίδα, όπου είδε το πρώτο φως κι έζησε κοντά της ως την εφηβεία του.

Θύμησες και εμπειρίες από τη σκληρή ζωή που γεύτηκε και ο ίδιος στα στερημένα χρόνια, οι μύθοι και οι θρύλοι του χωριού, τα χαρίσματα και οι ιδιορρυθμίες των χωριανών, η Κατοχή και η Αντίσταση, που υπηρέτησε πιστά και ποτέ δεν παρεξέκλινε από τις αρχές της, οι παραδόσεις και τα παραμύθια του τόπου έγιναν σελίδες ημερολογίου ζωής και παρέλασαν ολόκληρες δεκαετίες από τις σελίδες της εφημερίδας του Συνδέσμου Χρυσοβιτσάνων της Αθήνας, από τα «Χρυσοβιτσάνικα Νέα», και διαβάστηκαν με πολύ ενδιαφέρον από τους χωριανούς.

Κάποια γεγονόταν πέρασαν στην ιστορία, κάποια άλλα έμειναν στη μνήμη των παλιότερων και σβήστηκαν μαζί τους, γιατί δεν τα κατέγραψε κανείς. 

Η καταγραφή είναι χρέος της παλιότερης γενιάς. Χρέος της νεότερης γενιάς είναι να μελετήσει, να αξιολογήσει και να κρίνει, για να μπορέσει να αξιοποιήσει την εμπειρία και τα διδάγματα των παλιών· και το σπουδαιότερο: να εμπνευστεί μια ελεύθερη, δημιουργική και όμορφη ζωή. 

Με αυτή την ευχή και την πίστη καταθέτουμε με σεβασμό αυτό το βιβλίο, που θα ξυπνήσει μνήμες και θ’ αναστήσει εποχές μπροστά στους νέους και σε όσους έχουν την όρεξη και την επιθυμία για μάθηση. Ακόμα και για τους μελετητές και για τους σπουδαστές της λαογραφίας θα αποτελέσει ένα χρήσιμο βοήθημα.

Μπορείτε να διαβάσετε το κεφάλαιο «Ο κάμπος της Χρυσοβίτσας»

ΚΛΙΚ

Το βιβλίο συνοδεύτηκε από ανάτυπο σειράς άρθρων του Πάνου Λαζαρόπουλου στην εφημερίδα «Χρυσοβιτσάνικα Νέα».

Μπορείτε να το διαβάσετε το ανάτυπο

ΚΛΙΚ

Τι ετοιμάζω αυτό τον καιρό;

Ένα ιστορικό φωτογραφικό λεύκωμα του τόπου μου.

Ποιος είναι ο τόπος μου; Η Χρυσοβίτσα. Και για να το πω με τους φθόγγους της πατρικής ντοπιολαλιάς «η Κσουβίτσα, καμάρι μ'». Αυτός είναι ο τόπος μου. Η πανάρχαιη Χρυσοβίτσα Ξηρομέρου.
Η έκδοση του λευκώματος γίνεται με πρωτοβουλία, προσωπική εργασία και έξοδα του συλλόγου Χρυσοβιτσάνων «Τα Κόροντα». (Κόροντα είναι το αρχαίο όνομα του χωριού). Με πολλή υπομονή συγκεντρώνονται οι φωτογραφίες, με μεγάλη προσοχή γράφονται οι λεζάντες, μην τύχει καμία παράλειψη ή λάθος, διασταυρώνονται ξανά και ξανά οι πληροφορίες, ταξινομείται το υλικό σε κατηγορίες και γράφονται τα κείμενα.

Παράλληλα έχει ξεκινήσει και η δική μου εργασία. Σκαναρίσματα και επεξεργασία εικόνων, σχεδιάσματα στο χαρτί, σχεδιάσματα στον υπολογιστή, βόλτες στα βιβλιοπωλεία για να βρω πηγές αναφοράς, συζητήσεις με τους υπεύθυνους της έκδοσης, στησίματα που γίνονται για να καταργηθούν ώσπου να βρεθεί το κατάλληλο... Ευτυχώς έχουμε το καλοκαίρι μπροστά μας. Είναι δύσκολη και μεγάλη δουλειά. Για όλους μας. Γίνεται, όμως, απ' όλους με κέφι, βαθιά συγκίνηση και αγάπη.

Καμαρώνουμε για τον τόπο μας!

Η πύλη του αρχαίου κάστρου των Κορόντων

Η Χρυσοβίτσα και το Αλογοβούνι

Το κυπαρίσσι της πλατέας  είναι στολίδι και καύχημα
του χωριού εδώ και 600 χρόνια.

Ο τόπος μου έβγαζε καπνό, βελανίδι και ήρωες.